#howto: Ook door je mond te houden kan je helpen, deel I

Opinion // posted 07-04-2020

Moment van realisatie 
Herken je dat gevoel? Dat je middenin een verhaal zit. Je hebt je punt nog niet eens gemaakt en iemand anders zit al aan het roer. Jouw verhaal krijgt ineens een andere wending want die persoon vertelt vanuit zijn eigen ervaring. Biedt oplossingen en adviezen om het probleem op te lossen. Of zegt dat je je écht niet zo hoeft te voelen. Die teleurstelling. Die voel je door je hele lichaam. Het begint bij de realisatie dat je je niet gehoord voelt en dat er geen erkenning is voor wat er werkelijk in jou omgaat. Hoe ga je daarmee om en hoe weet je wanneer iemand nou echt luistert?

Er echt zijn
Ik kan me een gesprek met bevriende coach Richard van Schaik nog goed herinneren. Tijdens een boswandeling deelde ik een persoonlijk verhaal met hem. Een keer dat ik me totaal niet begrepen voelde. Dat deed pijn. Ik vertelde verder. Toen ik opnieuw over die verlangens begon, stopte Richard met lopen. Hij keek me aan. Op zo’n manier dat ik de oprechtheid voelde. Hij moedigde mij aan om die verlangens verder te onderzoeken. Hij was oprecht. Met zijn woorden, zijn houding, zijn toon. Het deed wat met me. Want ik mocht er zijn. Er écht zijn. De realisatie dat elk verhaal welkom is drong tot me door. Dat je niet zomaar wordt uitgelachen. Dat je niet meteen in actie hoeft te komen. Maar dat je gewoon verder praat. Dat iemand een verdiepende vraagt stelt. Of je aanmoedigt.

Geen woorden maar daden
Naar elkaar luisteren is zó belangrijk. Het biedt informatie om op de juiste manier te reageren en je in te leven in een ander. Toen Dave Jongeneelen, oprichter van Better Future, vertelde dat hij de organisatie ging verlaten om zich fulltime in te zetten voor Buzz schrok ik. Dat kwam even hard binnen. Het maakte mij verdrietig. Maar ook boos. Ik snapte het niet. Je eigen bedrijf verlaten, hoezo? Ik voelde het vanbinnen, die boosheid en verdriet. Ik sprak het uit naar mijn collega’s. En later kwam Salmaan naar me toe: Gaat het wel, Daan? Ik keek hem aan en barstte uit in tranen. Hij omhelsde mij. Ik huilde hard. Hij zei verder niets. Precies wat ik nodig had op dat moment. Want mijn gevoel mocht er zijn. Ik voelde mij gehoord. Ik kon me er doorheen bewegen. En inmiddels vind ik het ook heel tof dat Dave zijn hart is gaan volgen.

De rest links laten liggen
Beide situaties hebben impact op mij gehad. Zowel de gebeurtenis als de houding van de ander. Maar waarom? Ik word geraakt, ik voel dat aan alles. Mijn lichaam, mijn gedachten, mijn tranen. Iets doet mij pijn. En op dat moment is aandacht, liefde en iemand die oprecht luistert het enige wat ik nodig heb. Die adviezen, oplossingen en eigen verhalen laat ik links liggen. Dat gaat mij nu niet helpen en daar heb ik ook even geen zin in. Ik zoek naar de bevestiging dat ik niet gek of raar ben. Dat ik onvoorwaardelijk mezelf mag zijn. Dat ik word begrepen. Dat de ander empathie toont en met me meevoelt. Samen de pijn delen waardoor het lichter wordt.

Luister een beetje naar elkaar
Toch begrijp ik de mensen die minder goed luisteren ook. De meesten vinden het heerlijk om iets over zichzelf te vertellen. Het is makkelijker. Maar het is ook een andere manier om aan te tonen dat je iemand begrijpt. Dat je een soortgelijk iets hebt meegemaakt. Dat je een ervaring met elkaar deelt. Maar deze goede bedoelingen werken vaak tegen ons. Je hebt helemaal niet het idee dat iemand met je meeleeft. En in mijn ogen is elkaar verstaan en begrepen worden één van de belangrijkste behoeften van een mens. Alleen hebben we gek genoeg nooit op school geleerd hoe we dat op een juiste manier moeten doen. Wat is eigenlijk de laatste keer geweest dat iemand echt naar jou heeft geluisterd?

Geschreven door Daan Modderman
Lees hier het artikel dat hij schreef over verandering.

 

Lees hier een mooi gedicht over luisteren.

< Back to stories overview

Contact

Better Future
Woudenbergseweg 41
3711 AA, Austerlitz
the Netherlands
+31 343 449300
intouch@better-future.com